GHRP-2

Τι είναι το GHRP-2;

Το GHRP-2 είναι συνθετικό πεπτίδιο έξι αμινοξέων, γνωστό επίσης ως Growth Hormone-Releasing Peptide-2 και πραλμορελίνη (pralmorelin). Ανήκει στα πεπτίδια που διεγείρουν την έκκριση της αυξητικής ορμόνης, αλλά δεν αποτελεί αυξητική ορμόνη. Η διαφορά είναι ουσιώδης: το ίδιο το μόριο δεν αντικαθιστά την GH μέσα στο αίμα, αλλά δρα σε μηχανισμούς που μπορούν να επηρεάσουν την παραγωγή και την απελευθέρωσή της από την υπόφυση. Μελετήθηκε επί δεκαετίες σε εθελοντές, σε ενδοκρινολογικά μοντέλα και σε πειράματα για τη συμπεριφορά πρόσληψης τροφής.

Το ενδιαφέρον για το GHRP-2 δεν περιορίζεται στον άξονα GH–IGF-1. Δημοσιευμένες ανθρώπινες μελέτες εξέτασαν επίσης προλακτίνη, ACTH, κορτιζόλη, πείνα και πραγματική κατανάλωση γεύματος. Αυτό διαχωρίζει το μόριο από πολλές σύντομες γενικευμένοι εμπορικοί ισχυρισμοί που το παρουσιάζουν απλώς ως ένα ακόμη «πεπτίδιο ανάπτυξης». Για να κατανοήσει κανείς τη δράση του, χρειάζεται πρώτα να γνωρίζει τι κάνει φυσιολογικά η γκρελίνη και πώς συνεργάζεται με την GHRH.

Πώς λειτουργεί το GHRP-2;

Η σχέση με τον υποδοχέα γκρελίνης GHS-R1a

Η γκρελίνη είναι ενδογενής ορμόνη που παράγεται κυρίως στο στομάχι και συνδέεται με τη ρύθμιση της όρεξης και της έκκρισης GH. Το GHRP-2 δεν είναι γκρελίνη, ούτε έχει την ίδια αλληλουχία αμινοξέων. Μοιράζεται όμως μαζί της τη δυνατότητα ενεργοποίησης ενός σημαντικού υποδοχέα. Αυτό αρκεί για να εξηγήσει γιατί οι ερευνητές μελέτησαν το GHRP-2 τόσο στην ενδοκρινολογία όσο και στη συμπεριφορά σίτισης.

Ο υποδοχέας GHS-R1a δεν περιορίζεται στη στενή έννοια «υπόφυση ίσον GH». Υπάρχει λειτουργική σύνδεση με υποθαλαμικά κυκλώματα και με τη ρύθμιση της πείνας. Η ενδογενής γκρελίνη επηρεάζει νευρωνικά δίκτυα που συνδέονται με την έναρξη γεύματος. Το ότι το GHRP-2 μιμείται μέρος αυτής της σηματοδότησης αποτέλεσε ερευνητική υπόθεση, η οποία δοκιμάστηκε στη συνέχεια σε μικρές ανθρώπινες μελέτες.

Η λειτουργία του υποδοχέα εξηγεί επίσης γιατί δεν αρκεί να συγκρίνουμε δύο GHRP μόνο από το μέγιστο ύψος ενός ορμονικού παλμού. Διαφορετική συγγένεια υποδοχέα, χρονισμός, κατάσταση εθελοντών, ηλικία και πειραματική μέθοδος μπορεί να μεταβάλλουν την εικόνα. Δεν υπάρχει ένα μοναδικό ποσοστό «ισχύος» που να συνοψίζει όλες τις ανθρώπινες χρήσεις.

GHRP-2, IGF-1 και σύσταση σώματος: πού σταματά η απόδειξη

Η GH επηρεάζει τον μεταβολισμό, ενώ ο IGF-1 αποτελεί έναν σημαντικό μεσολαβητή ορισμένων δράσεών της. Επειδή το GHRP-2 αυξάνει βραχυπρόθεσμα την GH, συχνά δημιουργείται η εντύπωση ότι έχει ήδη αποδειχθεί πως αυξάνει τη μυϊκή μάζα, μειώνει το λίπος ή επιταχύνει την ανάρρωση. Όμως η αλυσίδα «ορμονικός δείκτης → κλινικό όφελος» δεν είναι αυτόματη. Η ουσιαστική τεκμηρίωση για αλλαγές στη σύσταση σώματος απαιτεί τυχαιοποιημένες μελέτες με συγκεκριμένες μετρήσεις, επαρκή διάρκεια και καταγραφή ανεπιθύμητων επιδράσεων.

Σε μια ανθρώπινη μελέτη μπορούν να αλλάζουν τα επίπεδα GH χωρίς να έχει εξεταστεί καν η μυϊκή δύναμη. Άλλη μελέτη μπορεί να περιλαμβάνει ανθρώπους με διαφορετική λειτουργία υπόφυσης, άρα να μην επιτρέπεται γενίκευση σε υγιείς ενήλικες. Το ίδιο ισχύει για τις ηλικιακές διαφορές και για τα αποτελέσματα που προέρχονται από άλλους αγωνιστές του ίδιου υποδοχέα. Η ανασκόπηση Sigalos και Pastuszak επισημαίνει ότι οι αυστηρές μακροχρόνιες μελέτες αποτελεσματικότητας και ασφάλειας των εκκριταγωγών είναι περιορισμένες.

Αυτή η διάκριση προσφέρει καλύτερη πληροφορία από γενικές ετικέτες όπως «muscle growth», «recovery» ή «anti-aging». Μπορείτε να αναγνωρίζει έναν πραγματικό βιολογικό μηχανισμό χωρίς να θεωρεί ότι κάθε διαφημιζόμενο αποτέλεσμα έχει ήδη επιβεβαιωθεί σε ανθρώπους.

Πώς διαφέρει από GHRP-6, Ipamorelin και Hexarelin

Το GHRP-6 προηγήθηκε ιστορικά πολλών νεότερων GHRP και αποτελεί σημαντικό σημείο αναφοράς για τη φαρμακολογία του υποδοχέα. Το GHRP-2 αναπτύχθηκε ως ισχυρός συνθετικός αγωνιστής με καλά τεκμηριωμένες βραχείες ανθρώπινες ορμονικές αποκρίσεις. Η Hexarelin έχει επιπλέον βιβλιογραφία σχετικά με τον υποδοχέα CD36 και τα καρδιαγγειακά μοντέλα. Η Ipamorelin μελετήθηκε ως διαφορετικός εκκριταγωγός με δικό του προφίλ επιλεκτικότητας. Η κοινή οικογένεια δεν καταργεί τις διαφορές ανάμεσα στα μόρια.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι το GHRP-2 διαθέτει άμεσες ανθρώπινες μελέτες για την κατανάλωση γεύματος. Τα διαθέσιμα δεδομένα δεν υποστηρίζουν ως γενικό κανόνα ότι «μόνο το GHRP-6 αυξάνει την όρεξη» ή ότι «το GHRP-2 δεν την επηρεάζει». Αντίστοιχα, δεν υπάρχει βάση να παρουσιάζεται ένα σταθερό και καθολικό ranking ισχύος των GHRP για κάθε ανθρώπινο πληθυσμό. Οι συγκρίσεις πρέπει να αναφέρουν ποιος δείκτης μετρήθηκε και υπό ποιες συνθήκες.

GHRP-2: συγκρίσεις με σχετικά μόρια

Τι έδειξε η κλασική σύγκριση GHRP-2 και Hexarelin

Σε δημοσίευση του 1997, οι Arvat και συνεργάτες συνέκριναν GHRP-2, Hexarelin και άλλα ορμονικά ερεθίσματα σε υγιείς νεαρούς ενήλικες και σε ηλικιωμένους. Στους νέους, τα δύο συνθετικά πεπτίδια προκάλεσαν ισχυρή και παρόμοια απόκριση GH στο συγκεκριμένο πειραματικό πρωτόκολλο. Παράλληλα εξετάστηκαν οι αποκρίσεις προλακτίνης, ACTH και κορτιζόλης, οι οποίες αποτελούν ουσιώδες μέρος της φαρμακολογικής εικόνας. Αρχική ανθρώπινη μελέτη, PMID 9285939.

Διαφορά από Sermorelin και CJC-1295 χωρίς DAC

Η Sermorelin είναι ανάλογο της οδού GHRH, ενώ το GHRP-2 δρα κυρίως μέσω του υποδοχέα των εκκριταγωγών. Το CJC-1295 χωρίς DAC αποτελεί διαφορετικό μόριο της θεματικής GHRH. Πρόκειται για δύο διακριτούς τρόπους υποθαλαμοϋποφυσιακής σηματοδότησης, γεγονός που εξηγεί την ιστορική βιβλιογραφία για τη συνεργιστική απόκριση όταν ένα ερέθισμα της οδού GHRH εξεταστεί μαζί με εκκριταγωγό. Η φαρμακολογική συνεργασία σε δοκιμές δεν αποτελεί αυτομάτως τεκμηρίωση για εμπορικούς συνδυασμούς ή προσωπικά πρωτόκολλα.

Το CJC-1295 με DAC έχει διαφορετική φαρμακοκινητική ταυτότητα από τη μορφή χωρίς DAC. Επομένως, ούτε οι μετρήσεις από τις δύο αυτές εκδοχές ούτε οι αποκρίσεις του GHRP-2 πρέπει να αναμειγνύονται σε μια κοινή υπόσχεση για αποτέλεσμα. Οι διαφορές αφορούν υποδοχέα, μοριακή σύσταση, διάρκεια έκθεσης και είδος διαθέσιμων ανθρώπινων δοκιμών.

Τι δείχνουν οι ανθρώπινες μελέτες για το GHRP-2;

Τι σημαίνει εκκριταγωγό της αυξητικής ορμόνης

Η αυξητική ορμόνη (GH) εκκρίνεται από ειδικά κύτταρα της πρόσθιας υπόφυσης, τα σωματοτρόπα. Δεν εκκρίνεται σταθερά όλο το εικοσιτετράωρο: εμφανίζει παλμούς, που επηρεάζονται από τον ύπνο, την ηλικία, τη διατροφική κατάσταση και ορμονικά σήματα του υποθαλάμου. Η GHRH διεγείρει τη GH, ενώ η σωματοστατίνη δρα ανασταλτικά. Παράλληλα υπάρχει ένα ακόμη σύστημα σηματοδότησης, στο οποίο συμμετέχει η γκρελίνη και ο υποδοχέας GHS-R1a.

Το GHRP-2 χρησιμοποιήθηκε ως συνθετικός αγωνιστής αυτού του δεύτερου συστήματος. Ενεργοποιώντας τον σχετικό υποδοχέα, μπορεί να πυροδοτήσει απελευθέρωση ενδογενούς GH, υπό την προϋπόθεση ότι το ενδοκρινικό σύστημα διαθέτει λειτουργική δυνατότητα απόκρισης. Η αύξηση της GH σε μία μέτρηση δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με αύξηση μυϊκής μάζας, θεραπεία ανεπάρκειας ορμόνης ή βελτίωση αθλητικής απόδοσης. Αυτά είναι διαφορετικά κλινικά αποτελέσματα, τα οποία θα απαιτούσαν ξεχωριστές δοκιμές μακράς διάρκειας.

Η ανασκόπηση για την κλινική φαρμακολογία της GH και των εκκριταγωγών της εξηγεί ότι οι οδοί της GHRH και της γκρελίνης χρησιμοποιούν διαφορετικούς υποδοχείς και διαφορετικά ενδοκυττάρια σήματα. Γι’ αυτό δύο μόρια που καταλήγουν στο ίδιο ορμονικό αποτέλεσμα δεν είναι αναγκαστικά εναλλάξιμα.

Ανθρώπινα δεδομένα για την όρεξη: όχι μόνο θεωρία

Μια μελέτη που διαφοροποιεί σημαντικά το GHRP-2 από τον αόριστο ισχυρισμό «ενισχύει την πείνα» δημοσιεύθηκε το 2005. Επτά υγιείς άνδρες συμμετείχαν σε σύγκριση GHRP-2 με διάλυμα ελέγχου και στη συνέχεια κατανάλωσαν γεύμα ελεύθερης επιλογής. Η μετρούμενη ενεργειακή πρόσληψη ήταν κατά μέσο όρο 35,9% μεγαλύτερη στη συνθήκη του GHRP-2. Η GH αυξήθηκε επίσης. Μελέτη 2005, PMID 15699539.

Ο αριθμός είναι ενδιαφέρων, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε το πλαίσιο: επρόκειτο για επτά ανθρώπους, βραχεία παρατήρηση και ένα συγκεκριμένο πειραματικό γεύμα. Δεν προκύπτει ότι κάθε άνθρωπος θα τρώει κατά 35,9% περισσότερο ή ότι θα πάρει βάρος μακροπρόθεσμα. Η διαφορά μεταξύ ενός ελεγχόμενου γεύματος και της καθημερινής πρόσληψης τροφής για μήνες είναι μεγάλη.

Το 2006 δημοσιεύθηκε δεύτερη εργασία σε 19 άτομα, εννέα από τα οποία είχαν παχυσαρκία. Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι η μεταβολή της ενεργειακής πρόσληψης ήταν δοσοεξαρτώμενη στις συνθήκες της μελέτης και ότι η παρουσία παχυσαρκίας δεν καταργούσε τη συγκεκριμένη απόκριση. Μελέτη 2006, PMID 16861611. Και εδώ, το άμεσο αποτέλεσμα αφορά συμπεριφορά γεύματος και ορμονικές μετρήσεις, όχι αποδεδειγμένη μακροχρόνια θεραπεία οποιασδήποτε διατροφικής διαταραχής.

Εν συντομία — επιστημονικό προφίλ

• Τι είναι: Συνθετικό growth hormone secretagogue που ενεργοποιεί τον υποδοχέα GHSR.
• Τι μελετήθηκε: Ανθρώπινες μελέτες έχουν καταγράψει οξεία έκκριση GH και, ανάλογα με τις συνθήκες, αποκρίσεις άλλων ορμονών.
• Τι ξεχωρίζει: Δεν είναι GHRH ανάλογο και δεν λειτουργεί με τον ίδιο υποδοχέα όπως Sermorelin ή CJC-1295.
• Για σύγκριση: GHRP-6 και Hexarelin ανήκουν στην ίδια ευρύτερη κατηγορία secretagogues αλλά έχουν διαφορετικό προφίλ.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι το GHRP-2 αυξητική ορμόνη;

Όχι. Είναι πεπτίδιο που μπορεί να διεγείρει την έκκριση της ενδογενούς GH, ενεργοποιώντας μηχανισμό σχετικό με τον υποδοχέα γκρελίνης. Η GH είναι ξεχωριστή πρωτεϊνική ορμόνη και δεν ταυτίζεται με το GHRP-2.

Έχει ερευνηθεί πράγματι σε ανθρώπους;

Ναι. Υπάρχουν ανθρώπινες μελέτες για την άμεση απόκριση GH, προλακτίνης, ACTH και κορτιζόλης, καθώς και ελεγχόμενα μικρά πειράματα για την πρόσληψη τροφής. Αυτό δεν ισοδυναμεί με μεγάλης διάρκειας επιβεβαίωση όλων των διαφημιζόμενων αποτελεσμάτων.

Το GHRP-2 επηρεάζει την πείνα;

Στις δημοσιευμένες μελέτες των 7 και 19 συμμετεχόντων καταγράφηκε αύξηση της κατανάλωσης τροφής στις συγκεκριμένες πειραματικές συνθήκες. Το μέγεθος της επίδρασης δεν προβλέπεται με βεβαιότητα για κάθε άτομο ή για την καθημερινή ζωή.

Ποια είναι η διαφορά από το GHRP-6;

Είναι διαφορετικά συνθετικά εξαπεπτίδια της ίδιας ευρύτερης οικογένειας. Έχουν κοινή θεματική σηματοδότησης μέσω GHS-R1a, αλλά διαφορετικές αλληλουχίες και συγκεκριμένες μελέτες. Δεν πρέπει να αποδίδονται αυτομάτως οι μετρήσεις του ενός στο άλλο.

Γιατί συγκρίνεται με τη Sermorelin;

Επειδή και τα δύο επηρεάζουν την απελευθέρωση GH, αλλά από διαφορετικές μοριακές οδούς: το GHRP-2 συνδέεται με τον υποδοχέα εκκριταγωγών, ενώ η Sermorelin με την οδό GHRH. Η σύγκριση εξηγεί τον μηχανισμό, δεν αποτελεί οδηγία συνδυασμού.

Η αύξηση GH σημαίνει ότι έχει αποδειχθεί μυϊκή ανάπτυξη;

Όχι. Η ορμονική απόκριση είναι ένας βιολογικός δείκτης. Η επιβεβαίωση αλλαγών στη μυϊκή μάζα ή στη δύναμη απαιτεί άλλο σχεδιασμό μελέτης, μεγαλύτερη διάρκεια και κλινικά αποτελέσματα.

Τι σημαίνει πραλμορελίνη;

Είναι εναλλακτική ονομασία της ουσίας GHRP-2. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Ipamorelin ή με τη φυσική ορμόνη γκρελίνη.

Επιστημονικές πηγές

1. κλινική φαρμακολογία της GH και των εκκριταγωγών της
2. Αρχική ανθρώπινη μελέτη, PMID 9285939
3. Μελέτη 2005, PMID 15699539
4. Μελέτη 2006, PMID 16861611
5. Ανασκόπηση 2018